Tam FPS diye yanıp tutuşup, TPS oyunlarından bezmişken imdadımıza tam anlamıyla yetişecek bir yapım çıktıverdi karşımıza. Videolarından birşey anlamadık. Biz insan mıydık, oyun neydi, biz nereden geliyorduk bunların hepsi kafamızdaki soru işaretini güçlendirirken katlanan bir merak katsayısı oluşturdu zihnimizde.
Çünkü ne Half Life ne de COD serisi ile alakası olmayan, özgün mü özgün bir yapım vardı karşımızda.
Hayal ve Gerçek:
Oyun eline ulaşan her insan onu bir COD veya Half Life takar gibi normal bir şekilde 360 ına taktıktan sonra daha oyunun menüsü gelir gelmez muhakkak “noluyor yaw” demiştir. Cidden daha oyunun menüsü gelir gelmez beni saran bir oyun görmemiştim.
Menüyü geçip oyunumuzu açtıktan sonra asıl karmaşa başlıyor.. Çünkü gelen grafikler bize yok ya, bu kadar olamaz dedirtiyor gerçekten.. Kaplamalar ve ışık bizi konsoldan koparıyor resmen. Zira PC mizde oynadığımız hiçbir oyun bu kalitede grafiklere sahip değildi şimdiye kadar.
Özellikle ara demolardaki skeçler sizi oyuna daha çok bağlıyor.
Sen ve Ben:
Oyunun başlangıç kısmında aksiyon sizi gerdiyse ilerleyen bölümlerde patlamaya hazır olun.. Çünkü bu daha hiçbirşey. Arkadaşımızı arabanın yanında bırakıp yardım aramaya çıktıktan sonra oyun biranda FPS den çıkıveriyor.. Bizimle konuşan birşeyler var içimizde.. Daha ne oluyor demeden bir aksiyona daha dalıyor ve oyunun belkide en eğlenceli özelliği motion efektiyle buluşuyor.. Düşmanımıza yaklaşıp silahımızı ateşlediğimizde gerçekten vahşet dolu görüntüler bizi bekliyor.
Ama yine söylemem gerek bu da hiçbirşey. Oyun asıl şeytani güçlerimizi kazandıktan sonra başlıyor. Küçük şeytancıklarımızı düşmanların üstüne salmaktan daha keyifli hiçbirşey yok.
Köle ve Sahip:
Oyunda en eğlenceli nokta şüphesiz şeytani güçlerimiz. Bunlar ikiye ayrılıyor biri beden yoluyla kullandıklarımız, diğeri de doğrudan boyut kapılarıyla gelen cinlerimiz.
Beden yoluyla ilk olarak omuzlarımızda yer alan yaratıklar beliriyor. Bunlar hem bize zırh özellği kazandırıyor hem de zevkimize zevk katıyor. Ancak bu zevki tadabilmemiz için bir şeye ihtiyacımız var “karanlık”.
Çoğu oyunda mermilerimizi düşmanımıza pervasızca savururken burada lambaları patlatmak ve şeytani güçlerimizi ortaya çıkarmak için kullanıyoruz.
Omuzlarımızdaki şeytancıkları düşmanınızın üzerine salıp saldırtmak gerçekten çok kefiyili. Ancak düşmanlarınızı öldürdükten sonra kalplerini yiyerek şeytanlarınızı beslemeyi unutmayın. Bu darkness level ınızın yükselerek diğer şeytani güçlerinize de kavuşmanızı sağlıyor.
Şeytani güçlerimiz ise:
1) Bedensel: Omuzlarımızdaki şeytanları serbest bırakmak, kuyruk saldırısı ile düşmana saldırmak, sonradan edindiğimiz silahlar ve boyut kapısı açmak (tartışmasız en keyiflisi).
2) Boyut Kapıları: Bu kapılar vasıtasıyla minigun taşıyan, bize yol açan, dinamit taşıyıp toplu katliam yapan ve etrafımızdaki ışıklrı imha eden cinler çağırabiliyoruz.
Ben Kimim:
Oynun sonlarına yaklaştıkça alıştığımız atmosfer bir anda değişiveriyor. Yıllar önceye, şeytani güçlerin bize geçmesine neden olan büyükbabamızın yanına gidiyoruz. Bu bölüme fazla değinip süprizleri bozmak hiç istemiyorum.. Çünkü karşılaşacağınız her detay sizde bomba etkisi yaratacak.
Ancak oyunun en önemli noktas olan boyut silahlarına bu bölümde kavuştuğumuzu söylemeden geçmeyeyim.
Ayrıca çoğu kullanıcı içimizdeki şeytanla karşılaştığımız böülmde oldukça zorlanmış, bu bölüm için ufak bir tiyo: Şeytanı savaşarak yenemezsiniz”.
Son Perde:
Oyun gerek oynanış, gerek hiç düşmeyen temposu, gerek oyun içerisinde onlarca değişik ek göreviyle size oldukça eğlenceli zamanlar geçirtiyor. Üstelik bu görevlerin hiçbiri bir diğeriyle bağlantılı veya benzer görevler değil. Örneğin bir metro çalgıcısının tartıştığı adama haddini bildirip çalmasını sağlamak veya bir magandanın kız arkadaşının parasını çalıp kaçtığı evinde ona dersini vermek gibi oldukça çeşitli ek görevler yapabiliyorsunuz.
Ayrıca oyun boyunca bulduğunuz telefon numaralarını muhakkak kullanın.. Bunlar size extre içeriklerin açılmasında yardımcı olacak.
Oyunda adresini bilmediğiniz bir yerle karşılaşırsanız metro içindeki danışma bölgelerinden nasıl gideceğinize dair en detaylı bilgiye ulaşabilirsiniz (hangi sokaktan nereye sapacağınıza kadar).
Ve Son:
Oyun için söyleyebilecek tek bir şey var kesinlikle oynanması gereken ilk 3 oyundan biri olduğu.. Bu oyunu oynamadıysanız 360 kullanmamış sayabilirsiniz kendinizi.
Gamepoints olaraksa oldukça tatminkar.
Künye:
Grafik: 8/10
Ses: 9/10
Kontrol: 9/10
Eğlence: 10/10
Genel: 9/10
bu oyunu oynamıstım